Belofte maakt schuld

Toen we dit huis met deze prachtige tuin kochten, hebben we onze kinderen beloofd dat ze een koprolstang in de tuin kregen.

Laatst was het prachtig weer en hebben een rondje door de tuin gemaakt om een plan de campagne te maken. Waar kan het zwembad staan, waar komt de koprolstang en is er nog plek voor een trampoline of niet.

We hebben daarna een koprolstang besteld en een dag geprikt om aan de slag te gaan.

Dat bleek de dag met het meest beroerde weer. Het is in totaal 1.5 uur droog geweest. Verder veel miezer, een plensbui en ook hagel. De gaten maken met de grondboor was een fluitje van een cent. Maar het waterpas zetten en goed aanvullen was wat meer werk.

Maar de koprolstang staat, het grasveld is geverticuteerd en opnieuw ingezaaid.

Dus nu mag het gras groeien en de grond stevig inklinken. En de kinderen mogen van een afstandje kijken naar de koprolstang.

Koprolstang

Beetje verstrooid

Morgen is het zover, dan gaan we verhuizen. We hebben er zin in en de laatste voorbereidingen kunnen gedaan worden.

Dus eerst naar de bakker, even lekker met de fiets (nu wonen we er nog dichtbij). Daarna met Jasper naar de supermarkt, zwemspullen alvast mee, dan kunnen we direct doorrijden naar de zwemles. Lou is Erik ophalen, om daarna samen alvast wat kasten uit elkaar te schroeven en Sabine is turnen.

In de supermarkt kom ik er achter dat ik mijn telefoon vergeten ben. Onhandig, want daar staat het boodschappenlijstje op.
Bij de kassa vraag ik even hoe laat het is, want dan weet ik in welk huis ik de boodschappen het beste uit kan laden. Gelukkig is er nog tijd genoeg.

Helaas ontdek ik bijna meteen dat de portemonnee niet in mijn handtas zit. Die zit nog in de rugzak met het brood, gelukkig ligt dat in de auto. Mijn boodschappen worden even ‘geparkeerd’ en ik ren even naar de auto voor mijn geld. Even zoeken waar hij is, verstopt tussen zwemkleding en brood.

Gauw weer terug naar de winkel, betalen en naar de auto. Bij de auto moet ik weer graven in mijn handtas voor de autosleutels. Ik ben erg verstrooid en heb ze niet in het juiste vakje gedaan. Toch?

Toch?

Oh nee! Daar liggen ze, op de voorstoel in de auto. Naast de tas met het brood. Achter slot en grendel.

Bij 2 dames in de parkeergarage een telefoon geleend om Lou te bellen. Maar die kan ook niets, want die zit in Weert.

Waarop één van de twee dames voorstelt om ons even thuis af te zetten, met onze boodschappen. Want gelukkig had ik wel de huissleutels in mijn zak zitten.

Hoe aardig mensen kunnen zijn! Lindsey, bedankt!

Van uitgeblust naar resultaat

Zaterdagmiddag had ik een enorme dip. Alwéér een muur die een 2e laag nodig had. Daardoor moesten ALLE kamers op de 1e verdieping nog geschilderd worden en daar was alleen de zondag nog voor gepland.

Na een oproepje op Facebook kwam de familie Schijns ons zondag een boost geven. Vele handen maken licht werk. Niet alleen alle kamers, maar zelfs verschillende gangen zijn meegenomen.

 

  

Natuurlijk moeten er nog veel puntjes op de iiii, en zullen we die nog genoeg blijven zetten NA de verhuizing. Maar ik heb weer helemaal vertrouwen in komende zondag! Dus kan ik deze week spenderen met het vullen van dozen en kan Lou nog wat kleine dingen doen (elektra aansluiten, zorgen dat Sabines kamer ook een deur heeft, opruimen etc. 😉 )

 

Voortgang!

De muren rondom Sabines nieuwe kamer staan. Dinsdag gaat de deur gemonteerd worden, want woensdagochtend heel vroeg staan de stukadoors op de stoep.

Het heeft een stuk langer geduurd dan we gehoopt hadden, maar dan hebben we wel meteen extra stopcontacten gelegd en een vaste internetaansluiting naar alle slaapkamers getrokken.
Ook is inmiddels bijna de hele woonkamer geverfd (nog 1 muurtje).

We hebben een lange lijst met klussen en klusjes die we nog gedaan willen hebben. Daarvan verplaatsen er steeds meer naar het lijstje ‘na de verhuizing’. Bijvoorbeeld omdat verlichting toch handiger uitkiezen is als de meubels er staan. En we er nog niet aan toe gekomen zijn. 😉
Tot en met zondag nog flink klussen, daarna gaan we ons richten op het inpakken en het verhuizen.

De eerste week

De tijd vliegt als je het druk hebt. De eerste week is al voorbij. En voor mijn gevoel hebben we niet eens veel gedaan. Er is nog geen kamer geschilderd, de nieuwe wand bij Sabines kamer is nog niet af en het badkamermeubel hangt nog niet.

Het was ook echt geen klusweer met temperaturen ruim boven de 30 graden. Dus alles moet heel rustig aan.

Maar gelukkig zijn er wel al heel veel voorbereidingen gedaan. Het dakraam op de zolder is dicht. En donderdag zijn de zonnepanelen er op geplaatst. Verder staat het framewerk van het muurtje er en is een eerste muurtje en plafond al gedaan.

Dus hopelijk zijn na het weekend de grootste klussen gedaan en mag ik lijstjes maken van alle kleine frutdingetjes die ook erg belangrijk zijn.